Fiction

[MBP]Another Story - สปายมินอริมอล!!

posted on 16 May 2007 12:30 by fukowindy  in Fiction

Minorimal Burning Project ~Another Story~ (แกจะเรื่องสั้นไปถึงไหน)

ตอน : สปายสาวมินอริมอล เบิกตัวอาหารตา!!

ตรึ่ง... ตรึง... ตรึง... ตรึ๊งงงงง... แตร๊น ตะ ระ แร๊น แตร๊น แตร๊น!! (ทำนองแปลกๆ แฮะ)

ชู่ว์... อย่าเพิ่งรบกวนการทำงานของพวกเราสิคะ

เดี๋ยวเหยื่อก็สงสัยกันพอดีว่า

มี สปาย แทรกซึม อยู่ ใน กลุ่ม ของ พวก มัน

เทพเหลือเกินนนน แตร๊งงงงงง

ฉาดดดด!!

" ใครมาบ่นอะไรแถวนี้ฟะ -*-!? อ๊ะ เธอเองเหรอ วันๆ ไม่ทำอะไรเอาแต่นั่งวาดรูป แล้วเกิดอะไรขึ้นมานั่งอัพฟิกยำเน่าๆ อันนี้อีกเนี่ย!? "

" ใครบอกว่าฟิกยำเน่าๆ กัน =[]=!! เป็นฟิกยำที่เทพที่สุดในประวัติศาสตร์การรั่วของกลุ่มและไม่มีคนอ่านเลยนะ!! "

" พูดคำไหนก็คำนั้น ไปกวาดบ้านไป๊!! -*- "

" เพคะ เด็จแม่ = =" "

" เอหนึ่งเรียกเอสอง ทางบริดวกดีไหม เปลี่ยน "

" เอสองเรียกเอสาม เอหนึ่งถามว่าทางสะดวกดีหรือเปล่าน่ะ เปลี่ยน "

" เอสี่เรียกเอห้า ทางนี้สบายดี เปลี่ยน "

" เอห้าทราบแล้วเปลี่ยน เว้ยยยย แล้วมาเอเอออะไรแถวนี้ เค้ามีแต่วอหากัน -*-!! "

" เอสองเรียกเอสี่ แกลัดคิวเอสามทำไมฟะ -*-"

" เอสี่พูด อ้าว เหรอ ว่าแต่ เธอคิดแบบที่ฉันคิดไหมเอทุกท่าน "

" เอ(หนึ่ง สอง ห้า)เรียก เราก็คิดเหมือนกันนั่นแหละเอสี่ ว่าแค่คิดอะไรฟะ -*-a "

" คิดว่าเรากำลังโดนเค้าจับได้ไง T[]T!! "

ผ่างงงงงงงง

เอาล่ะ ผู้อ่านทุกท่าน... แว๊กกก!! อย่าเพิ่งตื๊บหนู แค่ลืมเตือนว่าเรื่องนี้ยัง (ขอย้ำว่ายัง แม้จะตรงเล็กน้อยก็เถอะ) ไม่เกี่ยวกับเรื่องจริงในชีวิตใครๆ และชื่อก็ถูกเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยตามระเบียบ เราไม่รับประกันชีวิตของผู้ที่โดนจับมาเผาจนมอดไหม้ และชีวิตของตัวคนเขียนที่จะโดนตื้บในขณะนี้ ไปละค่าาาา~~!!

คนอ่าน - แกจะเตือนอะไรทุกตอนฟะ!! -*-

เอหนึ่ง สาวน้อยหน่อยแปลว่าแก่มาก เอ้ยไม่ใช่ สาวน้อยหน้าสิวเอ้ยใสไปด้วยความมันบนใบหน้า จะว่ายังไงมันก็ดูไม่ดีทั้งนั้นแหละฟะ แล้วแกจะบรรยายสรรพคุณอะไรกันนักกันหนา คนอ่านเขาก็รู้ธาตุแท้ที่แท้จริงของฉันหมดน่ะสิ แว่วเสียงสวีทตี้โหยหวนมาแต่ไกล แต่ไม่เป็นไร ก็แค่เสียงแมวหื่นโดนเชือด เฮ้ย ลืมไปว่านี่มันหนังสปายแวร์คู่แค้นคอมพิวเตอร์ เอ้ย แปลกๆ แฮะ เอาเป็นว่าเริ่มใหม่ดีกว่า มาจะกล่าวบทไปถึงสาวน้อยห้าคนที่กลายเป็นสปายเหล้าคูลเลอร์ การดื่มสุราทำให้ขาดสติและความสามารถในการขับขี่ลดลงนะจ๊ะน้องๆ หนูๆ แล้วแกจะพล่ามไปถึงไหน

เอหนึ่ง สปายสาวหูแมวที่เรามิอาจจะบอกชื่อได้ เนื่องจากสายลับต้องมีประวัติเป็นความลับ - น... (กำลังจะพูด)

สวีทตี้ ที่โผล่แจมมาจากไหนก็มิอาจตรัสรู้ได้ - แล้วกัน!! ตะกี้แกเพิ่งบอกชื่อฉันไปไม่ใช่เรอะ!!

คนเขียน - เฮ้ย!! แกไม่รู้รึไง ฟิกยำเรื่องนี้มันไม่มีคนตั้งใจอ่านมากหรอก เดี๋ยวเค้าก็ลืมกันไปเอง!!

สวีทตี้ - โดยเฉพาะลืมว่ามีฟิกยำเรื่องนี้อยู่ในโลกใช่มะ...

ต่อนะเคอะ

เอหนึ่ง สปายสาวหูแมว(สรรพคุณชักจะสั้นลงเรื่อยๆ) - นี่ ทำไมเรา... มาอยู่ในนี้ได้

ห้องมืดทึบ สาวน้อยสี่คนนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่หันหลังชนกัน และมัดเชือกติดกับพวกเธอแน่นจนแทบจะกลายเป็นมัมมี่ เออ เวอร์ไปแล้วเฟ้ย

เอสอง สปายสาวหน้าม้าหางจิ้งจอก มองไปรอบๆ ห้อง - ก็ใครมันมาเริ่มมุขเน่าก่อนล่ะฟะ

เอหนึ่ง - ก็แล้วพวกหล่อนจะส่งต่อมุขทำไมล่ะฟะ!! -*-

เอสี่ สปายสาวบันนี่เกิร์ล โชคดีที่ไม่ได้ใส่ชุดบันนี่เกิร์ลมาด้วย มีเพียงหูและหางกระต่ายที่พอจะบ่งบอกเท่านั้น - หุบปากกันไปเลยไป๊ -*- ที่ร้ายที่สุดคือไอ้วอของพวกเรามันดันมีระบบอัดเสียงด้วยนี่สิ นรกแตกเลยอ่ะ

เอห้า สปายสาวผู้มีปีกใสราวแมลงวัน เอ้ย แมลงปออยู่ด้านหลัง - นั่นสิ... ใครจะไปรู้ว่า มันดันอัดเสียงตอนเราวางแผนการไว้ด้วยทั้งหมด

เอสี่ - ก็หล่อนไม่ใช่เรอะที่เอาแต่ตื่นเต้นเล่นวอ ร้องตะโกนว่าพี้พีๆ อยู่นั่นแหละ -*- แล้วมันจะตรัสรู้มั้ย!?

เอหนึ่ง ทำหน้าจ๋อยเล็กน้อย - จะไปรู้เหรอ แต่เสียงเราก็น่าจะดังกลบการเสียงคนวางแผนแล้วนา...?

เอสอง ที่มีเส้นเลือดปุดขึ้นมาบนหัวเล็กน้อย - คงจะไม่ได้ยินหรอก เล่นวางวอไว้กลางโต๊ะที่เรายืนวางแผนกันแล้วกระโดดโลดเต้นไปรอบห้อง สร้างความวุ่นวายและประสาทเสียให้เพื่อนร่วมงานเนี่ยนะ -*-

เอห้า - หนึ่ง... สอง... สาม... สี่... อ้าว เอสามล่ะ?

เอสอง - เออ... แฮะ นี่อย่าบอกนะว่า...

เอสี่ ตะโกนดังลั่น - ผีหลอกกกกก!!!

เอห้า - จะบ้าเหรอ -*- ผีหลอกมันต้องคนเพิ่มเฟ้ย!!

เอสอง - เฮ่ย -*- จะแบบไหนมันก็คล้ายกันนั่นแหละ จะว่าไปก็ไม่เห็นเอสามตอบตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

เอหนึ่ง หัวเราะแคะๆ - สงสัยจะถือสปาต้าไปฆ่าคนแล้วมั้ง

??? - บ้านแกเหรอ!!! -*-

เปรี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

วัตถุอะไรบางอย่างโพยพุ่งลงมาจากท้องฟ้า กระแทกทะลุเข้ามาในห้องจนฝ้าเพดานเกิดเป็นรูโหว่ พุ่งลงมาเสียบพื้นผิวตรงหน้าสวีทตี้อย่างพอดี๊พอดี ตามมาด้วยร่างเงาของใครบางคนที่กระโดดตามลงมา

เอหนึ่ง ที่ทำหน้าขวัญผวาราวเห็นผีตอนกลางวัน - อ... เอสาม!! (ตาย รอบนี้ตรูตายแน่...)

เอสาม สปายสาวหูแพนด้า - เออ -*- ตกใจมากรึไง แล้วพวกหล่อนมาทำอะไรในนี้ยะ

เอสี่ - ก็พวกเรา ก็แค่ส่งต่อมุขกันหน่อย... แล้วมันก็

เอสาม เดินร่อนไปทั่วห้องอย่างหัวเสีย - เออๆ อันนั้นได้ยินแล้ว กำลังจะประชิดตัวเหยื่อได้พวกหล่อนก็วอส่งมุขต่อกันอยู่นั่นแหละ ไม่ได้ทำมาหากินกันพอดี

เอสี่ - รู้แล้วแล้วจะถามทำไมฟะ...(อุบอิบ...)

เอสาม - ได้ยินเฟ้ย!! -*- ที่ฉันอยากจะถามว่า ทำไมไม่สู้กับพวกมัน ฝึกมาห้าปีได้อะไรขึ้นมาเนี่ย!!

เอสอง - ฉันไม่ใช่ฝึกห้าปีแล้วบรรลุเกียรตินิยมมหาถึกอย่างเธอนี่เจ๊ -*- เรียนเข้าไปได้ไงฟะ เทไฟโดสายดำ คารังเต้สายดำ ไอโดสายแดง หมวยไท๊ก็ไปพิชิตแชมป์ทั่วสารทิศมา แล้วยังมานั่งเรียนกับพวกเราอีกเนี่ย

เอสาม - ยัยเอหนึ่ง -*- หล่อนได้วิชาศึกษาการกดจุดไม่ใช่เรอะ!!

เอหนึ่ง - อย่าลืมเสะเพื่อน ว่ารู้ว่าจุดอะไรเป็นจุดอะไรเฉยๆ กด ไม่ เป็น

เอสาม ทำตาขวางมองเพื่อนร่วมงานทั้งสี่คนที่ตายซากอย่างไม่เข้าท่า - ห๊ะ!! มีคนมา

เอห้า - เฮ้ยๆๆๆ จะไปไหน ช่วยกันก่อนสิเฟ้ย!! -*-

เอสาม - ช่วยก่อนก็จบเห่กันพอดีสิฟะ -*-!! ดูสถานการณ์ก่อน!!

ปังงงงง

เสียงเปิดประตูห้องดังโครมราวปืนใหญ่ลง ชายสามคนเดินเข้ามาในห้อง

เอหนึ่ง - พ... พี้พี!! =[]=!! มาที่นี่ได้เยี่ยงใด!!??

ชายหน้าปลาจวดผิวดำ - อ้าว น้องสวีทตี้ เธอเป็นสปายเหล้าคูลเลอร์เหรอเนี่ย? =w=a

คนเขียน - ขอย้ำนะจ๊ะ การดื่มสุราทำให้ขาดสติและความสามารถในการขับขี่ลดลง...

คนอ่าน - พอแล้ว!! มาขัดมู้ดอะไรแถวนี้!!

เอหนึ่ง - แล้วกัน เป็นสปายเพื่ออะไร เขารู้ชื่อกันหมดทั้งประเทศ...

เอสอง - รู้แล้วก็หุบปากไปซะไป๊ -*-

เอหนึ่ง ที่นั่งโวยวายอยู่บนเก้าอี้ - ไม่~~!! =[]=!! ที่ฉันยอมมาเป็นสปายก็เพราะพี้พี ในที่สุดฉันก็ได้มาเจอพี้พีแล้ว กรี๊ดดดดดด~~!! พี้พีขาาาาา~~!!

พี้พี หน้าซีด ไหล่ตก - เอื้อก...

ท่าทางว่าเขาจะยังจำวีรกรรมทำเพื่อพี้ของเอหนึ่งได้...

เอสี่ - ว่าแต่ นั่นมัน... ท่านหนึ่งในสมาชิก TVRQ ไม่ใช่หรือ!! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ =[]=!!

ท่านหนึ่งในสมาชิกวง TVRQ ที่คนเขียนก็ไม่รู้จักชื่อ - อ้าว ทำไมเหรอครับ

เอสี่ กรี๊ดกร๊าดต่อเป็นรายที่สอง - หนูเป็นแฟนพันธุ์บูลด๊อกของคุณค่าาา กรี๊ดดดดดดด >////<!!

เอห้า - ปั๋ง!! ปั๋งมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง =[]=!!

ชายหนุ่มอีกคนที่มีนามว่า ปั๋ง - อ้าว จิกกี้เองเหรอ? ขอโทษนะมันมืดเลยมองไม่เห็น

เอห้า - อ้าวเวร ไอ้นี่ก็รู้จักชื่อเราอีก ไม่ใช่ๆ นี่หาว่าเราดำเหรอ -*-

ปั๋ง - เปล่าๆๆ ที่ปั๋งมาเนี่ย ก็มารอรับความรักจากจิกกี้ไง

เอห้า กรี๊ดสลบ - กรี๊ดดดดด >////< ปั๋งเนี่ยพูดอะไรก็ไม่รู้~~

เอสาม ที่หลบอยู่หลังฉาก - ยัยพวกนี้จะบ้าผู้ชายไปถึงไหน... อ๊ะ... อุ๊บ!! =x=!!

คนอีกกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในห้องมืด... ไม่มืดแล้วนี่หว่า เพราะสปาต้าของนังเอสามมันพุ่งลงมา เฉาะเพดานซะเป็นรูโหว่

เอสอง ที่อ้าปากค้างอย่างตกใจปนแฮปปี้อย่างหยุดไม่อยู่ - ซัมซอง!! เน๊ะกิ!! พี่หย๊ก!! อาอึ้ม!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด >////< อะไรนี่ สวรรค์หล่นทับหรือไร แหง่ก~~ =[]=

เอสองพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่สลบเหมือดไป เพราะนานๆ จะพบอาหารตาพร้อมกันหมด

เอสาม ยังคงนั่งหลบอยู่หลังฉากต่อไป - ทำไม...มาอยู่ที่นี่ได้ฟะ... อ๊ากก... T////T (ส่งเสียงอย่างเบาที่สุด)

ซัมซอง ตี๋หนุ่มหน้ามน ยื่นวอเครื่องหนึ่งให้เอหนึ่งดู - นี่ ในบันทึกการสนทนาเนี่ย เห็นว่ามีเรียกว่าเอสาม แล้วคนที่ใช้ชื่อเอสามตอนนี้อยู่ไหนแล้ว? = =

เอหนึ่ง ที่ยังตาลอยค้างไม่หาย - =[]=...

ซัมซอง - ได้ยินป่าวเนี่ยเจ๊!! -*- มาตะลึงกับความหล่ออยู่ได้!!

เอหนึ่ง ไม่สบอารมณ์คำพูดเล็กน้อย - เก็บไปพูดกับยัยเอสองโน่นไป๊คำนี้ -*-!! ฉันตะลึงพี้พีผู้น่าหลงใหลคลั่งไคล้อยู่ต่างหาก วุ้ยยยย -*-!!

พี้พี ผู้ขยับถอยหลังครึ่งก้าวหลังจากได้ยินคำพูดนี้ - น้องสวีทตี้... เอ่อ... เก็บคำพูดไว้เถอะนะน้อง พี่... สยอง... = =|||

เอสอง - เฮอะ เห็นมะ เค้ายังรู้ตัวเลยว่าขี้เหร่ขนาดไหน มีแต่เธอมองว่าหล่ออยู่ได้ ไปตัดแว่นไป๊ -*-!!

พี้พี - น้องๆ... ยังไม่ได้พูดแบบนั้น... = =|||

ซัมซอง ที่มีเส้นเลือดปุดขึ้นมาบนหัว - รอบสามแล้วนะเจ๊ -*- เอสามนี่คือใคร?

สปายกลุ่มเอทั้งสี่ที่นั่งอยู่กลางห้องเงยหน้าครุ่นคิด จะบอกดีไหมหว่า หรือว่ามันดีใจที่ได้เห็นอาหารตาจนช๊อคสลบคาหลังฉากไปแล้ว?

เด็กชายผมสีน้ำตาล ตาสีน้ำตาล หน้าตาน่ารักมากสำหรับเอสาม - นั่นมันอะไรน่ะครับ? = ="a

สปาต้า!!

เอห้า ท่าทางเลิ่กลั่กสุดชีวิต - เอ่อ... เอ้อ มันเป็น... สปาต้าที่หลุดตกลงมาจากคลังเครื่องบินรบทหารอากาศน่ะ = ="

เอสี่ กระซิบเบาๆ - ใครมันจะเชื่อฟะ...

กลุ่มอาหารตา - เฮ้ย!! จริงเหรอ นี่ยังมีพวกมันอีกเหรอเนี่ย!! สงสัยจะส่งสปาต้าลงมาให้ช่วยเหลือตัวเอง!! บ้าจริงเชียว ดีที่เข้ามาทันนะเนี่ย!!

โห... สมองเหรอนั่น... กลุ่มสปายสาวคิด แต่ไม่เป็นไร อาหารตาก็คืออาหารตานั่นแหละเฟ้ยยย >////<

เอสาม คิดในใจ - ไม่ได้แล้วๆๆ เราจะมามัวมองอาหารตาอยู่ไม่ได้ ต้องไปจัดการเป้าหมายก่อน... แล้ว... แล้ว... กลับมาให้เค้าจับอีกรอบ =////= รอก่อนนะทุกคน!!

ในระหว่างที่เหล่าอาหารตากำลังชุลมุนวุ่นวายราวกับในหนังเรื่องบัสนรกตี๋ยกส้นอยู่นั้น เอสามก็ใช้พลังเกียรตินิยมมหาถึกประจำสถาบันสปายแห่งชาติ ปีนป่ายขึ้นไปถึงบนเพดานโดยไม่มีสลิง ไม่มีตัวแสดงแทน และหาหนทางออกไปได้ในที่สุด...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา...

เอหนึ่ง - เฮ้ย เริ่มจะหิวแล้วอ่ะ พวกเธอว่าไง?

เอสอง เอสี่ เอห้า - ม่าย หิว เลย =////= อิ่มเปร้...

เอหนึ่ง - พี้พีอ่า~~ จะหายไปเข้าห้องน้ำนานอะไรนักหนา? หิวเลยอ่ะ พี้พีอยู่หนายยย พี้พีขา~~

เอสอง - เต่าสือเหรอเจ๊ = = หิวตอนคนเข้าห้องน้ำ

เอหนึ่ง - เฮ้ย -*- ไม่ใช่เฟ้ย!!

เอสี่ ยังยิ้มไม่หุบเหมือนสองคนที่เหลือ - เอ ว่าแต่ เอสามหายไปไหนแล้วนะ...?

เอห้า ยิ้มไม่หุบ - เอ่อ ไม่รู้เหมือนกัน... ซี้ดดด เข้ามาใกล้ๆ หน่อยได้ไหม =////= มองเห็นไม่ค่อยชัด ประชากรมันบดบัง

หวออออ หวอออออ หวอออออออ!!

ปั๋ง ลุกขึ้นอย่างสะดุ้งเบ่เบ๋ - เสียงนั่น!! ท่านผู้นำกำลังตกอยู่ในอันตราย!!

ครืนนนนนนนนนนนนนนน โครมมมมมมมมมมมมมมม ตึกๆๆๆๆๆ

มันเสียงคนวิ่งหรือเสียงรถถังไล่ไถนาฟะ

สปายทั้งสี่ - อ๊า~~~!! ไปหมดเลย!!

???? - บ่นอะไรกันนักกันหนาฟะ!!

สปายทั้งสี่หันขวับไปยังเอสามที่น้ำตานองหน้าจนเหลือเชื่อ นานๆ จะได้เห็นคนอย่างเธอร้องไห้สักครั้ง ต้องสังเกตทางน้ำตาเอาไว้เผื่อจะเอาไปแทงหวย

เอสาม - มองทำบ้าอะไร ไม่เคยเห็นคนร้องไห้เหรอฟะ T[]T*!!

เอหนึ่ง ตกใจเสียงจนแทบจะตกเก้าอี้ - เปล่าจ้ะๆ ว่าแต่ นี่หล่อนเป็นคนทำอะไรซักอย่างลงไปใช่ไหม!! -*-

เอสาม ร้องไห้หนักขึ้น - ก็เออน่ะเสะ!! T___T งานสำคัญกว่าเฟ้ย!!

เอสี่ - ไม่เห็นใจเพื่อนบ้างเลยเรอะ!! -*-

เอสาม - อะไรฟะ T___T พวกหล่อนสิดีได้นั่งจ้องอาหารตานานนับชั่วโมง ส่วนฉันต้องบุกผ่าห่ากระสุนไปจัดการไอ้ผู้นำเฮงซวยนั่นอ่ะ T___T ไอ้ผู้นำโรคจิตเอ้ย จะตายแล้วยังจะมาหลีสาวอีก โดนเตะก้านคอไปทีมันอึ้งไปเลยอ่ะ แถมหยุดหายใจเลยด้วย สมน้ำหน้า แล้วฉันต้องสละมากแค่ไหนรู้มั้ยยย~~ T[]T!!

เอสามบ่นไม่หยุดปากแล้วเดินไปคว้ามีดสปาต้ามาไล่ตัดเชือกให้เพื่อนทีละคน

กลุ่มอาหารตา - อ๊ะ!! นั่นไง!! สปายคนที่ห้า!!

กลุ่มอาหารตาวิ่งกรูเข้ามาในห้อง แล้วยืนล้อมรอบเอสามเอาไว้

กลุ่มอาหารตา - ขอบคุณมาก!!

เอสาม - อะเด๋? = ="a

กลุ่มอาหารตา - เราได้รับการปลดปล่อยแล้ว ไอ้ผู้นำนั่นหลีได้อย่างไบเลย ขอขอบคุณคุณมาก เราตามหาก็เพื่อจะให้คุณช่วยนี่แหละ!! อิสระ~~!! T[]T!!

เอสาม มองรอบๆ อย่างงงงวย - อะไรหว่า? = ="

ซัมซอง - ไม่เป็นไรเจ๊ ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร แต่ว่าอยากให้ช่วยอะไรก็บอกได้เลยนะ เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณไง =w=b

สปายทั้งห้า มีประกายแว้บขึ้นมาในดวงตาทันทีทันใด - ทุกอย่างเรอะ...? *w*!!

ชะอุ๊ย...

ขอตัดจบแต่เพียงเท่านี้ = ="// เพราะเดี๋ยวจะเป็นตัวอย่างไม่ดี

(ป๊าบบบบ โดนคนอ่านลงทัณฑ์)

(เปรี้งงงงง โดนสมาชิกร่วมแกงค์ลงทัณฑ์ - หาว่าตรูบ้าปู้จายเรอะ!! -*-

คนเขียน - ก็มันจริงนี่โว้ย -*-

สมาชิก - เออ รู้ได้ไง =////= )

[MBP] ~Another Story~ (อีกแล้ว)

posted on 10 Apr 2007 14:08 by fukowindy  in Fiction

Minorimal Burning Project ~Another Story~ (อีกแล้ว)

ตอน : แผนที่สีชมพู(?)

คนเขียน - อรุณสวัสดิ์ค่ะคนอ่านทุกท่าน อาจจะสงสัยว่าทำไมเปิดตัวด้วยอะไรแปลกๆ นะคะ แต่ทว่ามันเกิดจากการที่คนเขียนต้องการปั่นให้จบโดยเร็ว(ที่สุด) จึงขออนุญาตเขียนแบบเน้นบทพูดมาก (ถึงมากที่สุด) นะคะ บางคนอาจจะสงสัยว่า ไอ้ฟิกยำบ้านี่มีแต่ Another Story ทำไมไม่มีตอนจริงๆๆๆ ลงซักที... เอ่อ ไม่ต้องรอก็ได้นะคะ แล้วก็เตรียมเท้าไว้กระทืบคนเขียนได้เลยเพราะถ้าวันไหนนึกครึ้มก็คงจะลงทีเดียวสามตอนรวด เหอๆ

คนอ่านทั้งหลาย - เฮ้ย จะพล่ามไปถึงไหนฟะ ตรูจะอ่าน -*-!!

คนเขียน - โอ้ ขอประทานอภัย คนอ่านคือพระเจ้า = =" เอาเป็นว่าคำเตือนเหมือนเดิมนะเจ้าคะ เราไม่รับประกันความปลอดภัยของตัวละครที่นำมาเขียนในฟิกยำเรื่องนี้ (โดยเฉพาะไอ้ตัวเอกทั้งห้าที่นับวันมันจะบ้าขึ้นๆ) และชื่อบางชื่อจะเปลี่ยนไป อยากรู้ความหมายก็เดาเอาหรือมาถามคนเขียนนอกรอบนะคะ ขอบคุณค่า

ณ รายการทีวีช่องไปไม่กลับหลับไม่ตื่น

พิธีกร - สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชมทุกท่าน วันนี้เราอยู่ด้วยกันกับรายการ " สวัสดีหนี้นี้ไม่มีคลาย " รายการบันเทิงแห่งประเทศซี้แหงแก๋ที่ได้รับเรตติ้งมากที่สุด และดิฉัน นางสาว ปรโลก โศกดับจิต พิธีกรค่ะ วันนี้เรามาพบกับแขกรับเชิญสาวสวย (?) ทั้งห้าคนกันเลยดีกว่านะคะ

ตากล้อง(มันมายุ่งด้วยทำไม) - เบิกตัวแขกรับเชิญญญญ~~

(แขกรับเชิญสาวห้าคนเดินออกมาด้านหน้า และนั่งลงบนโซฟาสีขาวประดับรอยเลือดสวยงาม)

ปรโลก พิธีกร - สวัสดีค่ะ

แขกรับเชิญห้าคน - สวัสดีค่ะ

ตากล้อง (มาเกี่ยวอะไรด้วยอีกละ) - ตัดเข้าโฆษณา~~ =[]=//

แขกรับเชิญห้าคนที่กำลังตกใจอย่างยิ่งยวดกับมุขอันน่ากลัวของรายการนี้ - อ้าวเฮ้ย =[]=!! อะไรฟะ เพิ่งสวัสดีได้คำเดียว

ตากล้อง (แกจะเสนอหน้าอะไรนักหนา) - คือ รายการของเราผู้สนับสนุนเยอะยิ่งกว่ารายการตี๋ตาอีกนะครับ

แขกรับเชิญห้าคนกำลังอึ้งกิมกี่ - อ่าเหรอ...

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป......

ปรโลก พิธีกรที่เพิ่งเสร็จจากการโบ๊ะหน้ารอบที่สาม - ค่ะ วันนี้เราอยู่ด้วยกันในรายการ " สวัสดีหนี้นี้ไม่มีคลาย " นะคะ แล้วตอนนี้เราก็อยู่กับแขกรับเชิญทั้งห้าคนที่เป็นผู้ร่วมบัญญัติสีสัญลักษณ์ใหม่ของแผนที่ อันไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ สวัสดีค่ะ

แขกรับเชิญสาวห้าคนที่มองซ้ายมองขวาว่าจะมีใครมาขัดจังหวะอีกหรือไม่ - สวัสดีค่ะ

ปรโลก พิธีกร - ไม่ทราบว่าชื่ออะไรกันบ้างคะ

แขกรับเชิญท่านหนึ่งที่มีฟันหน้าคล้ายกระต่าย - โห เชิญมานี่ไม่รู้แม้แต่ชื่อเลยเหรอคะ?

ปรโลก พิธีกรผู้มีเล้นเลือดผุดขึ้นมาริมหน้าผากหนึ่งเส้น - อ๋อ -*- เผื่อมีคนไม่รู้จักน่ะค่ะ ถ้าอย่างนั้นเริ่มจากคุณเลยนะคะ

แขกรับเชิญหน้าเอ๋อปนหื่นที่ชี้หน้าตัวเองอย่างงงๆ - เราเหรอ? ชื่อ สวีทตี้ค่ะ

ปรโลก พิธีกร - (เหลือบตามองคนที่นั่งถัดไป)

แขกรับเชิญที่แต่งชุดราวกับหลุดออกมาจากลานประกวดคอสเพลย์ - ชื่อมิโนะจี้ค่ะ =w=

แขกรับเชิญที่นั่งหน้าตาย ผิวขาวซีดน่ากลัว และมีรอยคล้ำใต้ตาเข้มจัด ไม่น่าเชื่อว่ายังไม่ได้แตะเครื่องสำอางเลย - ฟูจี้ค่ะ = =

แขกรับเชิญกวนประสาทคนแรก - โนนี่ค่ะ =w=

แขกรับเชิญร่างเล็ก ตาโตราวกับแมลงปอ - ชื่อจิกกี้จังค่ะ =w=

ปรโลก พิธีกร - (จัง...เรอะ) ค่ะ บุคคลทั้งห้าท่านนี้เป็นผู้ร่วมเดินทางรอบโลก และค้นพบจุดลึกลับที่ไม่มีปรากฏอยู่บนแอตเฟิร์สใดๆ ของโลกนี้นะคะ ไม่ทราบว่าประกอบอาชีพอะไรกันอยู่คะ (เฮอะ เอาคำถามพรรค์นี้มาทำไม ก็ต้องเป็นพวกนักเดินทางน่ะสิ ปรโลกคิด)

สวีทตี้ที่ยังทำหน้าเอ๋อปนหื่นต่อไป - ค่ะ เป็นทนายความค่ะ =w=

ปรโลก พิธีกรผู้อ้าปากค้างอย่างไม่น่าเชื่อ - ทน... เอ่อ ไม่ทราบว่าทำไมจึงมาร่วมเดินทางครั้งนี้ได้คะ?

สวีทตี้ผู้หัวเราะเอ๋อๆ โดยไม่สนว่าขณะนี้กำลังแพร่ภาพการหัวเราะออกทีวีไปทั่วโลก - ฮะๆ ก็ อยากเดินทางรอบโลกกับเขาบ้างน่ะค่ะ มันเป็นความฝันในวัยเด็กที่ไม่อาจพิชิตได้ด้วยการลงประกวด เดอะ ดาว

ปรโลก พิธีกรที่มีหยาดเหงื่อเม็ดเป้งผุดขึ้นมาเล็กน้อยกลางหน้าผาก - อ๋อ ค่ะ... แล้วคุณมิโนะจี้ล่ะคะ?

มิโนะจี้ - เปิดร้านออกแบบและตัดชุดคอสเพลย์ค่ะ =w=

ปรโลก พิธีกรผู้อ้าปากค้างมากกว่าเดิม - ตัดชุดคอสเพลย์...? (ในใจคิดว่า ยิ่งกว่ายัยคนแรกอีกเว้ย)

มิโนะจี้ ที่เริ่มสนใจจัดทรงผมตนเองให้ตรงแด่ว - ค่ะ พอดีว่า เพื่อนเสนอให้ไปด้วย เผื่อเวลาเจอชนเผ่าแปลกๆ จะได้เก็บไอเดียมาตัดชุด แล้วก็ตัดชุดใส่ให้กลมกลืนกับชนเผ่าน่ะค่ะ =w=

ปรโลก พิธีกรที่ยกมือชึ้นทาบหน้าผากเล็กน้อย - ค่ะๆ ... ต่อไปก็... (ไม่กล้าสบตายัยนี่เลยวุ้ย เธอคิด)

ฟูจี้ เธอยังคงทำหน้าตายไม่เลิก - เป็นแอนิเมเตอร์ แล้วก็มีอาชีพเสริมเป็นนักกำลังบำบัดค่ะ...

ปรโลก พิธีกรผู้งงงวยกับชื่ออาชีพใหม่ - นักกำลังบำบัด...? เหมือนกายภาพบำบัดไหมคะ?

ฟูจี้ ที่ไม่สนว่าใครจะว่ายังไงแล้ว เพราะเธอขี้เกียจตอบ อยากกลับบ้านไปเล่นเกมฟ่ะ - เหมือนกันล่ะมั้ง?

สวีทตี้ ผู้เริ่มหยิบยื่นเสนอคำอธิบายให้คนอื่นรู้ระดับสมองของตัวเอง - ก็เหมือนๆ กันนั่นแหละค่ะ แต่ว่านักกำลังบำบัดจะใช้กำลัง

คนในห้องส่ง - (ก็เออสิวะ ไม่งั้นจะใช้ชื่อว่ากำลังบำบัดเหรอ)

ปรโลก พิธีกรที่เริ่มไม่แน่ใจว่ายัยพวกนี้ปกติหรือเปล่า - เอ่อ แล้วคุณได้ทำอะไรบ...

ฟูจี้ ผู้เริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังโดนดูถูกหรือเปล่า - หาว่าฉันไม่ได้ช่วยชาวบ้านเรอะ -*-

ปรโลก พิธีกรผู้ตกใจเฮือกเมื่อรับรู้ถึงออร่าสีดำที่เปล่งออกมาจากร่างของฟูจี้ - =[]=!! เปล่าค่ะ!! คือ...!!

มิโนะจี้ ผู้พยายามอธิบายให้พิธีกรสาวที่ทำผิดพลาดอย่างที่ซู้ดในขณะนั้น - คือว่า ถ้าไม่มีฟูจี้เนี่ย เราคงไม่รอดมาถึงวันนี้หรอกค่ะ

โนนี่ หยิบสมุดบันทึกออกมา - จากผลการบันทึกการเดินทางที่ผ่านมา ฟูจี้ได้จัดการกวางป่าไปสามร้อยเจ็ดสิบเอ็ดตัว กระทิงเดือดห้าตัว เสือชีต้าเจ็ดตัว แรดเก้าตัว ปลาหมึกยักษ์หนึ่งตัว ฝูงเหยี่ยวและอินทรีย์อีกสามฝูง และปิดท้ายด้วยหมีควายอีกสิบเก้าตัวค่ะ

ปรโลก พิธีกรสาวที่ระแวงมากขึ้นๆ... - เอ่อ... (เริ่มไม่แน่ใจว่ายัยนี่มันคนรึสัตว์ประหลาดฟะ) งั้น คุณล่ะคะ...?

โนนี่ ที่กะลังคิดว่า มาถึงฉันเสียที - ค่ะ คือ...

ปรโลก พิธีกรที่กะลังรนหาที่ตาย - แล้วเราก็จะกลับมาพบกับคุณโนนี่หลังโฆษณากันนะคะ =w=

โนนี่ ที่กำลังจะฆ่าใครบางคนแถวๆ นี้ - อ้าวเฮ้ย!! -*-

พักโฆษณา 30 นาที... (ไอ้รายการทีวีบ้านี่ยังมีคนดูอยู่เหรอฟะ)

ปรโลก พิธีกรที่ตาลีตาเหลือกเก็บแป้งพัพใส่กระเป๋าหลังการโบ๊ะหน้าครั้งที่ห้า - ค่ะ แล้วเราก็กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งในรายการ " สวัสดีหนี้นี้ไม่มีคลาย " นะคะ ตอนนี้เราอยู่กับ แขกรับเชิญทั้งห้าคนที่เป็นผู้บัญญัติจุดสีชมพูบนแผนที่ค่ะ อันได้แก่ คุณสวีทตี้ ทนายความ คุณมิโนะจี้ นักตัดชุดคอสเพลย์ คุณฟูจี้ นักกำลังบำบัดนะคะ แล้วเราจะขอแนะนำตัวคนต่อไปกันเลยค่ะ

โนนี่นี่พยายามทำตัวไม่ให้คนดูออกว่าหวาดระแวงโฆษณาอย่างเต็มที่ - ...ค่ะ ชื่อว่าโนนี่นะคะ เป็นกุมารแพทย์ค่ะ

ปรโลก พิธีกรที่มีเครื่องหมายคำถามลอยไปลอยมาบนหัว - กุมารแพทย์...

โนนี่ ที่ดูเหมือนจะภูมิใจในอาชีพที่เป็นประโยชน์กับเพื่อนร่วมเดินทางที่เลยวัย กุมาร มาแล้ว - ค่ะ คือว่า เวลาเพื่อนๆ มีบาดแผลอะไรที่เด็กๆ ก็เป็นกันจะได้รักษาได้ พอดีว่า รักเด็กน่ะค่ะ สมัยก่อนอยากเป็นนางงามจักรวาล

ปรโลก พิธีกรที่เพิ่งเริ่มรู้สึกถึงความทะแม่งๆ ของแขกรับเชิญ - เอ่อ... ค่ะ ถ้าอย่างนั้นคนสุดท้ายแล้วนะคะ คุณ...

จิกกี้จัง ที่ไม่บ่นอะไรเลย แม้จะรอมมาเกือบครึ่งชาติแล้วก็ตาม - ZZzz.... อ๊ะ!! ค่ะ ชื่อจิกกี้ค่ะ เป็นไกด์นำเที่ยว

ปรโลก พิธีกรที่โล่งอกเมื่อได้พบบุคคลที่ดูเหมือนจะเป็นคนปกติที่สุดในกลุ่มแขกรับเชิญ - อ๋อ ค่ะ เป็นไกด์นำเดินทางของกลุ่มเหรอคะ?

จิกกี้จัง - เปล่าค่ะ ไปตามงั้นๆ แหละค่ะ เผื่อเป็นใบเบิกทางอาชีพ

ปรโลก พิธีกร - (หลุดโลกอีกคนเหรอฟะนี่...) อ๋อ ค่ะ ตอนนี้ได้แนะนำอาชีพกันไปหมดแล้วนะคะ งั้นคำถามต่อไป...

คนทั้งห้องส่ง - (ตั้งหน้าตั้งตาคอยว่าจะมีคำพูดอะไรหลุดออกมาอีก)

ตากล้อง ผู้วอนตาย - ตัดโฆษณา!! =[]=//

ฟูจี้ - (เหลือบตามองช่างกล้องด้วยความรู้สึกประมาณ แกจะขัดไปถึงไหน)

ตากล้อง ผู้ทำตัวลีบเล็ก - เอ่อ... รายการล้อเล่นไร้สาระน่ะครับ ต่อเลยครับๆ

ปรโลก พิธีกรที่ขนลุกไม่แพ้ตากล้อง - ค...ค่ะ งั้นขอถามเรื่องส่วนตัวหน่อยนะคะ ไม่ทราบว่าแต่งงานกันหรือยังคะ

คนในห้องส่ง - (ปกติคำถามพรรค์นี้เขาเอามาออกรายการด้วยเหรอฟะ?...)

สวีทตี้ อิน โหมด พี้พีน่าย๊ากกกก- ยังค่ะ แต่ว่า... พี้พีน่าย๊ากกกก อ่ะ >////<

มิโนะจี้ - ค่ะ =/////= แต่งแล้ว หล่อมาก เนะกิก็เท่ พี่หย๊กก็เท่ สวยงามตระการตาไปหมด...

ฟูจี้ ที่นั่งก้มหน้าตั้งแต่ได้ยินคำถาม - ..............................

ปรโลก พิธีกรที่อกสั่นขวัญผวา - เอ่อ... เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?

ฟูจี้ เงยหน้าขึ้นมายิ้มแหะๆ เธอกำลังออนโหมดน่าย๊ากเหรอเนี่ย!! - ยังเลือกไม่ถูกน่ะค่ะ แบบว่า... ก๊ากกกกก =[]=!!!

ปรโลก พิธีกรสาวที่ผงะถอยหลัง และพยายามเลื่อนเก้าอี้หนีสุดฤทธิ์สุดเดช - เอ่อ... แล้ว...

โนนี่ ลุกขึ้นยืน - ตัดโฆษณา~~!!!

คนในห้องส่ง - (อึ้ง)

พักโฆษณาอีก 30 นาที ตามคำบัญชา...

ปรโลก พิธีกร ผู้บรรลุวิชาการโบ๊ะหน้าแล้วในตอนนี้ - ค่ะ เรากลับมาอยู่กับ...

โนนี่ - แต่งแล้วค่ะ สามีเป็นคนที่หล่อมาก ใจดีมาก เท่มาก แต่งานยุ่ง ก็เลยไม่ค่อยเจอกัน ต่อค่ะ

ปรโลก พิธีกร - ค...ค่ะ แล้ว...

จิกกี้จัง ผู้ยังคงยิ้มราวกับไม่ได้สะสกสะท้านสะเทือนใดๆ - ค่ะ แต่งแล้ว หลังจากคิดด้วยกันห้าร้อยเจ็ดสิบแปดตลบ

สวีทตี้ ผู้เริ่มรู้สึกช๊อกเล็กน้อย - อ้าว ไหงเรายังไม่ได้แต่งงานอยู่คนเดียวล่ะเนี่ย

ฟูจี้ หันไปมองสวีทตี้ด้วยท่าทางไม่สบมู้ดเล็กน้อย - อะไรยะ -*- หาว่าฉันไม่ใช่คนเหรอ?

สวีทตี้ อ้าปากค้างอย่างตกใจสุดขีด - =[]=!!! เอ้อ!! เปล่าจ้ะ หมายถึง ทำไมฉันต้องถูกเอาไปรวมกับคนที่มีพี่ชายเยอะจนเลือกไม่ถูกอย่างเธอ เอ้ย!! แอ๊กกกกกก!!

ซ่า....................................~~~ (สัญญาณล่ม หลังจากเห็นการชุลมุนในห้องส่งเล็กน้อย เมื่อฟูจี้กระโจนเข้าหาสวีทตี้)

ปรโลก พิธีกรที่นั่งหน้าซีดเหงื่อตก - ค...ค่ะ กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งในรายการ... (ฟูจี้มองด้วยท่าทางประมาณว่า ชั้นเบื่อคำพูดนี้แล้วโว้ย) อึ๋ย... เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่านะคะ จุดสีชมพูบนแผนที่ที่พวกคุณได้ร่วมกันบัญญัติขึ้นมานี้คือจุดไหนเหรอคะ?

สวีทตี้ นั่งไขว่ห้างอย่างโก้เก๋ แม้หน้าจะมีรอยข่วนสีแดงติดอยู่ก็ตาม - ค่ะ ขอบคุณสำหรับคำถามนะคะ... คือ...

มิโนะจี้ - ไม่ใช่ประกวดนางงามจักรวาลเฟ้ย

จิกกี้ - เหอๆ หน้าอย่างนี้จะประกวดนางงามจักรวาลได้เหรอ แค่ส่วนสูงก็ไม่ได้แล้ว

สวีทตี้ - เฮ้ย -*- อย่ากวน คือว่านะคะ เราได้เดินทางไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว จนกระทั่งได้พบกับจุดจุดหนึ่งที่ ละติจูด (ตื๊ดดดด) และลองจิจูด(ตื๊ดดดดดด)

โนนี่ - มันตรงไหนล่ะฟะ...?

สวีทตี้ - เอาน่า ไม่รู้เหรอว่าไอ้คนเขียนมันตกภูมิศาสตร์นี่หว่า ต่อนะคะ คือเราได้ไปแล้วก็พบกับชนเผ่าหนึ่ง...

จิกกี้จัง - เขาใส่ชุดสีชมพูค่ะ

โนนี่ - แล้วก็ตัวสีชมพูค่ะ

มิโนะจี้ - แล้วก็มีแต่ตัวเมียด้วยนะคะ *w*!!

ปรโลก พิธีกร - เอ๋... "ตัว"...?

ฟูจี้ - ค่ะ... มันเป็น "อาณาจักรหมู" น่ะค่ะ = = เนี่ย เกือบจับมาทำคากิแล้ว แต่โดนเพื่อนห้ามไว้เพราะจะได้สร้างชื่อเสียง...

ปรโลก พิธีกรผู้เริ่มเกิดอาการดุเดือดเลือดพล่าน - ฮึ่ม... ที่แท้ก็แค่นี้เองเหรอฟะ...

คนในห้องส่ง - (สะดุ้งตกใจท่าทีที่เปลี๊ยนไปของพิธีกรสาวที่โบ๊ะหน้าหนาเตอะ)

เหล่ามินอริตี้เกิร์ล - (ยิ้มอย่างร่าเริง)

ปรโลก พิธีกร - เกริ่นกันมาตั้งยาวสองยาว... ที่แท้ก็มีแค่นี้เองเหรอฟะ ตายซะเท้อออออออออ~~!!

ซ่า..............(สัญญาณล่ม)

พรึ่บ (สัญญาณติด)

" ฝากฟิกยำเน่าๆ ของมินอริมอลด้วยนะค้าาาาา~~!! "

จ๊บ!!

(โดนคนอ่านตื้บ)

ตอน : แผนที่สีชมพู???
edit @ 2007/04/10 14:28:19
edit @ 2007/04/10 14:29:04

ทศชาดกมินอริมอล
วันนี้ขอเสนออดีตชาติของ มิโนะจี้ จิ้งจอกโอตากุ๊!!
(ถึงนังมิโนะจี้ เราไม่รับประกันความปลอดภัยในชีวิตของท่านนะ ที่บ้านกะลังปั่นของนังสวีทตี้อยู่)

** คำเตือน ฟิกยำเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับความจริงใดๆ ในประวัติศาสตร์นะเจ้าคะ และชื่อต่างๆ ขอเปลี่ยนแปลงไปหน่อยด้วยนะ

มาจะกล่าวบทไป ถึงนังมิโนะโฉมศรี

ผู้บ้าคอสเพลย์แต่ (ไม่) พอดี

ทั้งยังมีพี่ไนซ์ลี่ (แอนด์หย๊กเลอร์) ตามติดมา

แตรง แตรง แตร่ง แตร๊ง... แตรง แตร่ง แตร๊ง แตรง แตร่งงงง...

สวัสดีท่านผู้ชื่นชอบมิโนะจี้ สาวบ้าหน้าม้าและดูเหมือนจะเป็นหญิงสาวที่สุ๊ดในกลุ่มเรา (รองลงมาก็คือโนนี่อ่านะ) เนื่องจากความสามารถในการเย็บปักถักร้อย คว้าคะแนนเต็มรวดกลับมาจากการสอบทุกครั้งไป วงเล็บ แค่ในวิชางานบ้านงานประดิษฐ์นะ หลังจากที่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน อุกกาบาตชนิดหนึ่ง (เดาเอาเองว่าอะไร) ได้หล่นลงทับสมองเธออย่างจัง ทำให้เธอกลายพันธุ์เป็นฝ่ายโอตาคุมืดไปซะงั้นภายในเวลาเพียงชั่วข้ามคืน ในขณะนี้ ความฝันอันสูงสุดของเธอก็อาจจะเป็น การรวมร่างกับชมรมการ์ตูน และเปิดร้านปักชุดคอสเพลย์ร่วมกันกับการแต่งงานกับเนะกิ(นามแฝง) เอ้ย ไม่ใช่สิ กับชายหนึ่มในฝันที่รอคอยมานานแสนนาน ไม่รู้จะได้เจอกันอีกหรือเปล่าอ่านะ

สาวน้อยหน้าม้าคนนี้ จะมีใครทราบถึงแก่นแท้แห่งชีวิตได้เท่าเรา(ฟูจี้) เรา(สวีทตี้) เรา(จิกกี้) และเรา(โนนี่) อีกแล้ว!? ไม่รู้จะบอกให้ก็ได้!! ชาติก่อนน่ะ เธอเป็น...

จิ้งจอก!!!

ไม่ใช่จิ้งจอกธรรมดาด้วยนะ...

เป็นจิ้งจอกที่...!!

มาเข้าเนื้อเรื่องกันดีกว่า =w=

(โดนคนอ่านรุมกระทืบ โทษฐานทำให้คาใจ)

บางคนถามหนูว่า จมูกยาวขนาดเนี้ย เวลาเดินไม่ชนอะไรเหรอ

หนูก็ตอบว่า " ก็ลองมาเป็นจิ้งจอกแต่กำเนิดดูสิคะ =w=* "

และบางคนก็ถามว่า ตาหยีอย่างกับพยาธิเส้นด้ายแล้วเห็นทางได้ยังไง

หนูก็ตอบว่า " โห เข้าใจเปรียบเนอะเพ่ -*- ตาหยีก็ไม่ได้หมายความว่ามองไม่เห็นนี่เว้ย!! ไม่งั้นไอ้คนเขียนก็บอกว่าตาบอดไปแล้ว!! "

คนเราเนอะ สงสัยไปหม๊ด มันเป็นเรื่องของ "ธรรมชาติ" โอเก๊ะ? (แปลว่า โอเค๊?) แต่ไอ้คำถามหนึ่งที่รังควานจิตใจมาจนถึงบัดนี้คือ หางเป็นพวงสีเหลืองนี่ทำไมน่ากินจังเลย ไอ้เราก็อยากจะบอกเหมือนกันนะว่า อยากกินเหมือนกัน แต่ต้องหักห้ามใจเอาไว้ ไม่งั้นจะตายเอา แต่ว่าถ้าเกิดมีหางเก้าหางนี่คงจะกินได้เนอะ

นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการเป็น "เทพ " ของเธอ

สวัสดีค่ะ เราคือ โอตาคุ จิ้งจอกน้อยน่าย๊ากตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่เพียงเดียวดายในถ้ำมืดนะคะ ตอนนี้กี่โมงเหรอ? ก็ บ่ายสามสี่สิบห้า วันที่แปด เดือนมีนาคม ปีโชวะที่...(อะไรไม่รู้) อ้าว ถามแค่เวลาหรอกเหรอ งั้นก็บ่ายสามสี่สิบห้านั่นแหละ

เราน่ะมีความฝันที่จะกินหางอันน่ารักน่าชังของเรา เพราะมันดูน่ากิ๊น น่ากินมากเลยอ่ะ อยากกินมากๆ เห็นหางคนอื่นก็ไม่อยากกินเท่านี้ เพราะแต่ละอันก็เหมือนกัน คลุกโคลน ป้ายสี เต็มไปด้วย*** (เดาเอง) ไม่น่ากินเท่าอะไรเหลืองๆ ขาวๆ น่ากินอันนี้เลย แต่ว่าถ้ากินแล้วมันก็หายอ่ะสิ เสียดายมากเลยนะเนี่ย เราก็เลยตั้งใจอย่างยิ่งที่จะหาทางกินมันให้ได้ โดยไม่เสียหางไปมากมาย

เราลองไปถามนักปราชญ์จิ้งจอกดูแล้วนะคะ เขาบอกว่า "ก็ทำให้ตัวเองกลายเป็นเทพไปเลยเซ่!! "

เทพเหรอคะ เทพยังไงล่ะ?

"เทพก็คือเทพสิไอ้น้อง!! ถ้าเกิดเป็นเทพแล้วน่ะ จะเกิดหางขึ้นมาอีกแปดหาง กลายเป็นจิ้งจอกที่ได้รับการกล่าวขานในประวัติศาสตร์ว่าเป็น จิ้งจอกเก้าหาง ยังไงล่ะ!!"

โอ้ พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก!! มันเป็นแบบนั้นได้ด้วยเหรอเคอะ!?

" แน่นอนสิซาร่า สนใจใช่ไหม? ลองทำให้ตนเองเป็นเซียนในเรื่องใดซักเรื่องเซ่!! "

เราออกมาจากถ้ำที่พำนักของท่านนักปราชญ์ได้สักครู่ ก็มีผู้ปกครองพื้นที่จิ้งจอกวิ่งตรงเข้าไปในถ้ำ แล้วจับท่านนักปราชญ์ออกมา หาว่าท่านเป็นนักต้มตุ๋นซะอย่างนั้น แล้วเราจะเอายังไงดีล่ะเนี่ย

ในระหว่างที่เราเดินโต๋เต๋ไปเรื่อยๆ นั้น ก็พบบางสิ่งบางอย่างเข้า!!

มันส่องประกายระยิบระยับอย่างน่ากลัว เล่นเอาตาลายไปหมด!!

มันคือ!!

มังงะชื่อ มืออสูรล่าจิ๊กกุ่งเล่มสุดท้าย!! (ปีโชวะมีมังงะด้วยเหรอฟะ-*-a )

เราหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความอัศจรรย์ใจมาก

ลายเส้นที่อยู่ในนั้นราวกับมีชีวิต

บทพูดที่ร่ายยาวนั้นดูเหมือนกับมีคนมากระซิบข้างๆ หู

แม่เจ้า นี่มันคืออะไรกันเนี่ย!?

ด้วยเหตุนี้ เราจึงไปพบเพื่อนของเราคนหนึ่ง อันเป็นแพนด้ามาจ๊ากญี่ปุ่ง เธอบอกว่า

" นี่น่ะคือมังงะยังไงล่ะ =[]= มันเป็นสิ่งที่สร้างความบันเทิงเริงใจให้กับมนุษย์ เหมือนกับกำลังดูละครชีวิตของคคนหนึ่งที่ลากผ่านออกมาจากเส้นหมึกสีดำบิดพริ้วสวยงาม "

อืมมม ดูเหมือนว่าเธอจะมีความรู้ความสามารถในด้านนี้จริงๆ แล้วถ้าข้าจะเป็นเซียนในด้านนี้ล่ะ

" แน่นอนว่าเจ้าทำได้ แต่ว่าเจ้าจะต้องไปสู้รบตบตีกับพวกมนุษย์ด้วยนะ เจ้าแน่ใจเหรอ? "

แน่นอน! ข้าจะต้องเป็นเทพให้ได้

" ถ้าอย่างนั้นเจ้าจงไปหาสัตว์กึ่งเอ๋อสปีชี่ส์นี้ซะ ข้าจะมอบแผนที่ให้กับเจ้า "

เราเดินๆๆๆๆๆ จนหางหย่อนมาถึงถ้ำแห่งหนึ่ง

ทองอร่ามเลยเห้ย!!

ท่าทางว่าเจ้าของจะรวยมาก

แต่ว่า ทำไมท่านแพนด้าถึงให้เราเดินทางมาที่นี่ด้วยนะ

แล้วเข้าไปเราจะทักกับเขาว่ายังไงดีหว่า

" มายืนทำตาไส้เดือนอะไรแถวนี้จ๊ะ? "

ใครมาหาว่าตรูตาไส้เดือนอีกละฟะ มีเคืองอีกแล้ว -*-

อีโถ่ แมงวันตัวนึงนี่เอง

" แมงปอเฟ้ย!! "

นั่นแหละๆ แมงเหมือนกัน ว่าแต่คุณพอจะรู้ไหวว่าที่นี่มันคือถ้ำของใครกัน?

" ที่นี่คือถ้ำของท่านแมวเหมียวผู้งกที่สุดในจักรวาลยังไงล่ะ "

เอ่อ นี่ตรูกะลังอ่านนิทานอยู่ชิมิส์?

" แล้วมีธุระอะไรอย่างนั้นเหรอ? "

อ๋อ ท่านแพนด้าบอกให้ข้ามาหาท่านแมวเหมียวน่ะ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร

" นั่นก็เพาะว่าข้ารู้ทุกแห่งหนตำบลใดที่มีของถูกขายน่ะเซ่ =[]=!! "

เสียงเอ๋อๆ ดังกึกก้องออกมาจากในถ้ำ แมวตัวหนึ่งที่ใส่ชุดจีบระบายยั๊วะเยี๊ยะย่างก้าวออกมาจากในถ้ำด้วยท่าทางไม่น่าเกรงขามที่สุดในโลก เหมือนยัยเอ๋อตัวหนึ่งมากกว่า " ท่านแพนด้าได้แจ้งเรื่องให้ข้าแล้ว มากับข้าสิ "

เราเดินทางไปยังย่านการค้าอันแทบจะเรียกได้ว่าตลาดมืดแห่งหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ใจกลางป่า ก็มันมืดจริงๆ อ่ะ ไฟเฟยก็ไม่มีแถวแนวไม้ก็บังแสงพระจันทร์หมดอีกต่างหาก แต่ท่านแมวเหมียวก็บอกว่าที่นี่แหละคือสถานที่ที่มีมังงะขายอยู่ในราคาถูก

" ข้าเองก็ไม่รู้ว่ามันสนุกตรงไหนเหมือนกัน แต่ว่าในฐานะที่ท่านแพนด้าเป็นเพื่อนคนสำคัญที่ออกจะคล้ายบอดี้การ์ดไปสักหน่อยของข้า และเจ้าก็เป็นเพื่อนของท่านแพนด้า เราก็จะสมทบทุนให้แก่ท่าน โดยการซื้อมังงะให้... "

เราเบิกตาโพลงด้วยความไม่เชื่อหู นี่น่ะเหรอราชินีงกเงินน่ะ แต่บางสิ่งก็ทำให้เราคิดว่าไอ้ที่เขาพูดมาน่ะถูกแล้วก็คือคำว่า " แต่แค่เล่มเดียวนะ " ที่ตามมาภายหลัง

เราไม่อาจจะเหมาหนังสือรวบทั้งแผงได้ จึงต้องเข้าไปถามเจ้าของร้าน ซึ่งเป็นกระต่ายขาวน่ารักน่าชัง แถมยังคิดเลขเก่งบรรลัยอีกต่างหาก ว่า ท่านไปเอาสิ่งเหล่านี้มาจากไหนนักหนา

" ง่ายๆ ก็ไปขโมยมาน่ะสิ สายลับของข้าประจำอยู่ที่ ย่านอ่ากิ๊ฉันบาร่า ตลอดนั่นแหละ "

เหอๆๆๆๆ....

กลางดึกของอีกวัน เราคาดผ้าดำเจาะรูสองรูไว้ตรงตา แล้วตรงไปยังย่านอ่ากิ๊ฉันบาร่าที่ท่านกระต่ายขาวเจ้าของร้านกล่าวถึง

ใช้ลวดเหล็กสะเดาะกลอนหน้าต่าง...

ย่องเข้าไป... ย่องเข้าไป...

แล้วยกเค้ามังงะ อนิเมะ และนิตยสารออกมาอีกเพียบ!!

และเอามาหมกดูในถ้ำจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนเป็นเวลาสามอาทิตย์เต็มๆ (มันอึดมาก)

คืนวันที่ยี่สิบสอง เราได้ม่อยหลับไป...

ท่ามกลางชั้นหนังสือและดีวีดีทั้งหลายเหล่ที่ตั้งตระหง่านสูงเสียดเพดานถ้ำ

พอตื่นขึ้นมาอีกที

ก็กลายเป็นจิ้งจอกเก้าหางไปเสียแล้ว!!

นี่เราบรรลุแล้วหรือนี่!!

ได้กินหางสมใจอยากแล้ว เย้!!

โอตาคุเต้นแร้งเต้นกาอยู่ในถ้ำเป็นท่าพระเจ้าเห็บอยู่ประมาณครึ่งชั่วยาม แล้วจึงหยุดหายใจ

อ้าล่ะนั้ม อ้ำล่ะน้า~~

อ้า.....

ครืน!!!

ชั้นหนังสือชึ้นหนึ่งเหวี่ยงลงมาทับร่างของจิ้งจอกสีเหลืองทองจนมองเห็นเพียงหางทั้งเก้า

ท่าทางว่าเมื่อครู่นี้จะเอาหางไปฟาดใส่มากเกินไป

และเป็นอันจบชีวิตของโอตาคุ

แต่ว่า!!

เหมือนกับที่บางคนเคยกล่าวไว้ ถึงจะตายไปแต่ความดีและความชั่วเท่านั้นที่จะไม่ตายไปด้วย

จิ้งจอกทั้งหลาย ได้ยกย่องให้เธอกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการ์ตูนหยุ่นปี้ครั้งแรกในประวัติศาสตร์อันไม่มีใครรู้ แต่ทว่าที่รู้ก็คือ ความบ้าของเธอ ทำให้ผู้ที่บ้าการ์ตูนหยุ่นปี้ ได้ชื่อฉายาว่า "โอตาคุ "

นับจากนี้สืบไป...

.......

.....

...

..

.

 

จบแล้วเฟ้ยยยย

ทศชาดกของนังมิโนะจี้!!


edit @ 2007/04/03 14:18:49

edit @ 1 Jun 2008 17:32:45 by Aiki.A.Fuko[windy]